Ам тосдох ачийн хvv

Баруун Монголын баатарлаг ард түмний дунд ийм нэгэн үг бий. Одоогийн залуус энэ үгний утгыг сайн ойлгохгүй агаад үл анзаарна. Нүүдэлчин түмний соёл аман яриандаа шингэж ирсэн тул энэ үгийн утгыг энд тайлсу.

Єтгөсийг өргөж, нялхсыг өсгөдөг сайхан ёсон oлoн зууны турш бидний өвөг дээдсийн дунд байсан ч ухаант хөгшид минь урт наслахыг цээрлэдэг агаад хэрвээ урт наслах юм бол "ам тосдох aчийн хүү" заяагаасай хэмээн залибардаг байсан гэнэ. Учир нь хэвтэрт орсон өтгөс хахир өвлийн хүйтэнд нүүж суухад, асрах тээх гээд ихэд чирэгдэл, зовлон болдог байсан байна. Нэгэнт тэнгэрт халих болсон тэднийг үр хүүхдүүд нь буудал дээр орхиод нүүж чадахгүй тул эртний захиасын дагуу шагайн чөмөгний эрхийн чиний тосыг ачийн хүүгээр ам руу нь хийлгэж, өтгөсийг тэнгэрт халиадаг байжээ. Учир мэдэхгүй балчих хүү хэлсэн дагуу тосыг өтгөсийн аманд хийчихдэг байснаас "ам тосдох ачийн хүү" гэдэг үг гарчээ. Байгалийн гамшгийг дaван амьд гарч, үр хоочсоо үлдээх гэсэн өвөг дээсийн ухаан хатуу бөгөөд шулуун болохыг энэ үг харуулюу.

Алтайн нурууны малчин ардын дунд ам дамжин ирсэн гунигт нэгэн домгийг та бүхэнд хүргэлээ.